دیدار پژوهشگران حوزه تمدن با مقام معظم رهبری

13 بهمن 1397 ساعت 17:27


به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دفتر فرهنگستان علوم اسلامی، جمعی از پژوهشگران حوزه تمدنی با رهبر معظم انقلاب دیدار کردند.


***


جمعی از اندیشمندان حوزوی و دانشگاهی که در موضوع تمدن، کار علمی و تدوینی انجام داده بودند، عصر پنجشنبه 11 بهمن ماه با رهبر معظم انقلاب دیدار نمودند. در این جمع سی نفره، 6 نفر از  پژوهشگران فرهنگستان علوم اسلامی نیز دعوت شده بودند.

آیت الله سید محمدمهدی میرباقری و حجج اسلام، عبدالعلی رضایی، محمدرضا خاکی قراملکی، مصطفی جمالی، علی محمدی و حسین مهدی زاده، از پژوهشگرانی بودند که به این جلسه دعوت بودند؛ البته با توجه به سفر استاد میرباقری، توفیق حضور در این جلسه میسر نبود؛ ولی 5 نفر دیگر در این دیدار حاضر شدند. همچنین حجت الاسلام دکتر جمالی در این جلسه با موضوع « نهاد علم تمدن سازی» مباحث خود را خدمت مقام معظم رهبری و اندیشمندان حاضر ارائه نمود. گزارش این جلسه را آقای حجت الاسلام علی محمدی اینگونه نگاشته است:

پنج شنبه شب (۱۱/۱۱/۹۷)، جمعی از پژوهشگران عرصه تمدن، با مقام معظم در فضایی بسیار صمیمی دیدار کردند.
  شروع جلسه با بیان ضرورت این جلسه و معرفی افراد توسط دکتر فرزاد جهان بین بود.
و سپس تعدادی از پژوهشگران به ارائه نقطه نظرات خود پرداختند:
آقای الویری با موضوع «بینش تمدنی»
آقای طاهرزاده با موضوع «ریشه های افول تمدن غرب و زایش تمدن شیعی»
آقای رهدار با موضوع «ظرفیت های تمدنی جهان اسلام»
آقای خرمشاد با موضوع «انتظار تمدن ساز»
آقای سیدمحمدحسین متولی با موضوع «ساختارسازی، چالش تمدنی انقلاب اسلامی»
آقای واسطی با موضوع «فقه تمدن ساز»
آقای عیوضی با موضوع «آینده پژوهی و تمدن سازی»
آقای حبیب الله بابایی با موضوع «مسئله های اساسی تمدن سازی»
آقای مصطفی جمالی با موضوع «نهاد علم تمدن ساز»
آقای لک زایی با موضوع «شبکه سازی بین پژوهشگران عرصه تمدن و شکل گیری ستادی برای جهتگیری تمدنی ساختارهای کشور»

همه ارائه ها تقریبا قابل قبول و از سطح علمی خوبی برخوردار بود.
بعد از حدود یک ساعت ارائه اساتید، نوبت به بیانات حضرت آقا رسید. امهات فرمایشات ایشان به شرح زیر بود:
خیلی خوشحال شدم از اینکه مسئله را از لحاظ نظری دنبال کرده اید. من از جلسه که بروم باید به خاطر بجثهای شما سجده شکر به جا بیاورم.
مراقب باشید در بحثهای نظری غرق نشوید. باید تلاش کنیم، نظریه سازی ما ناظر به میدان و عمل باشد. (البته حضرت آقا در بعد از ارائه آقای متولی در واکنش به تاکید ایشان بر لزوم نظریه پردازی در ضمن عمل و عینیت، فرمودند که البته این کار بدون یک نظریه پیشینی امکان پذیر نیست.)

این بحثها الان پراکنده است، در حالی که ما می خواهیم جریان اجتماعی درست کنیم. باید تشکلی درست شود که پراکندگی را پیوند دهد. البته تجربه نشان داده که ستادسازی و بنیادسازی هم نیست، راهگشا نیست. الان شما برای این کار «هفته تمدن» ایجاد کرده اید، به نظر من بهتر از اینکار برگزار کردن سمینارها و جلسات همفکری مثلاً نصف روزه است؛ جلساتی کوتاه و با فاصله کم. در این جلسات باید مشخص شود که حرف دیگران با سایر حرفها چه نسبتی دارد؟ و هر حرفی چگونه می تواند سایر حرفها را تکمیل کند؟

وقتی ما صحبت از تمدن سازی می کنیم، فقط نمی خواهیم یک حرف را از سطح سیاسی عمیقتر کنیم؛ گو اینکه خیلی از انقلابهای بزرگ مانند انقلاب هند در همین سطح سیاسی باقی ماند و عمیق تر نشد. بلکه باید توجه کرد که شعار تمدن، طبیعتش بشری و جهانی است و باید به نحوی ارائه شود که مورد پذیرش عموم مردم قرار گیرد. البته شرط این جهانی شدن هم منوط به تشکیل جامعه اسلامی و شرط تشکیل جامعه اسلامی هم، تشکیل حکومت اسلامی (دولت اسلامی) است.

ایجاد امید در خصوص امکان تمدن سازی اسلامی نیز با ایجاد حکومت و جامعه اسلامی ایجاد می شود. اگر بقیه ببینند که کشوری در مسیر آرمانهای خود باقی مانده است و خود را با آن منطبق کرده است، برای او امید ایجاد می شود. بنابراین، تشکیل حکومت و جامعه اسلامی، مقدمه واجب تشکیل تمدن اسلامی است. حرفی را پنجاه سال پیش از سیدقطب خوانده ام که کاملاً درست است. او نوشته بود که برای تبلیغ اسلام لازم نیست که مبلغ بفرستیم، بلکه اگر یک روستا را اسلامی بسازیم، خود آن بزرگترین تبلیغ است و به صورت طبیعی منتشر می شود.


این تمدن را به نحو قابل فهمی به مردم کشور معرفی کنید. پایه های این تمدن از نظر من عبارتست از:«توحید»، «عبودیت» (عمل به احکام شریعت اسلام)، «کرامت انسانی» و «سبک زندگی». به نظر من محور این حرکت نیز انسان است. من مخالف محور بودن انسان نیستم و این معنای کرامت داشتن انسان است. البته انسانی محور است که توحید را پذیرفته و به مقام عبودیت رسیده است.

در نظریه پردازی ها، کار و برنامه عملی داشته باشید. الان ما احتیاج به دولت اسلامی داریم. دولت اسلامی یعنی دولتی که هم تصمیماتش بر مبنای اسلام و شریعت اسلام باشد و هم مسئولینش ایمان و انگیزه لازم را داشته باشند و به کارآمدی اسلام مؤمن و معتقد باشند. مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (نحل/۹۷)؛ این مؤمن بودن مسئله مهمی است. دولتی که می خواهد نظام اسلامی را پایداری کند، باید مؤمن و اسلامی باشد. باید با این جهتگیری وارد مسائل اصلی مانند عدالت، مردمی بودن نظام و سایر مسائل شوید.

 ما متأسفانه می بینیم که جامعه هنوز مرعوب تمدن رو به زوال غرب است. هنوز اسم فروشگاه ها و مغازه را «مآل» و «هایپر استار» و «کافی شاب» می گذارند. این ها نشانه مرعوب بودن است. شکستن این فضا، نیازمند شجاعت است.

 در خصوص فرمایش رهبری سه نکته برای بنده جالب توجه بود:
مقام معظم رهبری به اسم گذاریها خیلی حساس هستند و اسم گذاری ها را یکی از منابع فهم سطح و عمق فرهنگ و روحیه یک ملت به حساب می آورند.
بیان ضرورت «شبکه سازی» از طریق «جلسات همفکری نیم روزه و با فواصل کوتاه» شاید برای کمتر کسی به اندازه بنده خوشایند بود. این مسیری است که حدود دو سال است با جمعی از پژوهشگران جوان و فاضل فقه حکومتی و علم دینی شروع کرده ایم و با شکل دهی «دبیرخانه هم اندیشی فقه حکومتی و علم دینی»، به طور متوسط هر دو ماه یکبار، در جلسه ای سه، چهار ساعته خدمت اساتید رسیده ایم؛ هم با دیدگاه آنها آشناتر شده ایم و هم اشکالات و نقطه نظرات سایر اساتید را به ایشان منتقل کرده ایم. إن شاء الله از این پس نیز این مسیر را با انگیزه و جدیت بیشتر دنبال خواهیم کرد.
هرچند محتوای ارائه اساتید خوب و قابل قبول بود، ولی دارای یک ضعف بزرگ بود و آن عدم توجه به مراحل پنجگانه تمدن سازی در اندیشه مقام معظم رهبری بود. برعکس، حضرت آقا هر مسئله ای که توسط اساتید طرح شده بود را در قالب این مراحل پنج گانه صورت بندی می کردند و مرحله دولت سازی و مرحله جامعه سازی را تأمین کننده این دغدغه ها معرفی می کردند. مثلاً ایشان حل معضل مشارکت مردم منطقه، امیدزایی و کارآمدی را در قالب تشکیل حکومت اسلامی (دولت اسلامی) حل شدنی دانستند.


کد مطلب: 1149

آدرس مطلب: http://isaq.ir/vdcg.t9qrak9qypr4a.html

فرهنگستان علوم اسلامی قم  http://isaq.ir